Op de fiets naar Rome voor Stichting Vaarwens

Na een eerdere sponsorfietstocht voor Stichting Ambulancewens wist ik dat ik opnieuw mijn passie voor lange fietstochten wilde inzetten voor een goed doel. Dit keer wilde ik bewust kiezen voor een kleinere organisatie die nog meer bekendheid verdient. Soms lijkt het alsof dingen op je pad komen met een reden. Terwijl ik op mijn werk in het ziekenhuis nadacht voor welk doel ik zou gaan fietsen, rustte mijn hand op een stapel folders van Stichting Vaarwens. Dat voelde als een teken. Vanaf dat moment was de keuze gemaakt.

Mijn volgende uitdaging is een tocht van ongeveer 2.400 tot 2.500 kilometer naar Rome, verdeeld over twee jaar. Dit jaar fiets ik naar Mallnitz in Oostenrijk, vlak bij de Italiaanse grens. Volgend jaar vervolg ik mijn reis via Venetië en Florence naar Rome.

Voor mij is zo’n fietstocht veel meer dan alleen een sportieve prestatie. Natuurlijk houd ik van uitdaging, maar na een paar dagen op de fiets gebeurt er iets bijzonders. Je hoofd wordt rustig, de dagelijkse drukte verdwijnt naar de achtergrond en iedere pedaalslag geeft ruimte om na te denken. Het is bijna een vorm van meditatie. Met een drukke baan in de zorg, een gezin en een leven waarin ik altijd bezig ben, is dat een waardevol cadeau.

Vorig jaar fietste ik naar Santiago de Compostela, ook in twee etappes. Toen ik daar aankwam, voelde ik meteen dat er ooit weer een nieuwe uitdaging zou komen. Rome stond al langer op mijn verlanglijstje. Niet alleen omdat Italië een prachtig land is met schitterende natuur, heerlijk eten en goede koffie, maar ook omdat er halverwege vrienden wonen die ik onderweg kan bezoeken. Grappig genoeg was dat tijdens mijn tocht naar Santiago precies hetzelfde.

De eerste etappe naar Oostenrijk voert grotendeels langs rivieren door Duitsland. Ik verwacht dat mijn benen tegen die tijd sterk genoeg zijn om de eerste Alpenklimmen goed aan te kunnen. Het echte klimwerk volgt waarschijnlijk pas volgend jaar in Italië. Maar juist die uitdaging hoort erbij. Tijdens eerdere tochten heb ik geleerd dat je vaak meer kunt dan je vooraf denkt.

Met deze actie hoop ik natuurlijk zoveel mogelijk geld op te halen voor Stichting Vaarwens. Tegelijkertijd hoop ik dat veel meer mensen kennismaken met deze bijzondere stichting. Via mijn werk in het ziekenhuis, LinkedIn en andere sociale media wil ik zoveel mogelijk aandacht vragen voor hun prachtige missie.

Stichting Vaarwens maakt het mogelijk dat mensen die geen zicht meer hebben op genezing, nog één keer kunnen genieten van een volledig verzorgde vaartocht. Voor mensen die altijd van varen, zeilen of het water hebben gehouden, is dat vaak een onvergetelijke laatste wens. Maar ook voor mensen die niet specifiek een band met varen hebben, kan het water een bijzondere rust en ontspanning bieden. De stichting wil bovendien uitbreiden met een tweede schip, zodat nog meer mensen geholpen kunnen worden. Daar is veel steun voor nodig.

De voorbereiding op zo’n tocht is bijna net zo leuk als het fietsen zelf. Routes uitstippelen, overnachtingen plannen, materiaal controleren en de voorpret maken allemaal deel uit van het avontuur. Natuurlijk train ik vooraf, maar de echte conditie bouw je onderweg op. Na een paar dagen verlangt je lichaam er zelfs naar om weer op de fiets te stappen.

Mijn motto tijdens deze reis is eenvoudig: Pluk de dag. Geniet van ieder moment, ook als het zwaar wordt. Juist de moeilijke kilometers maken de voldoening aan het einde van de dag zo groot.

Ik vraag niemand om grote bedragen. Geef wat je kunt missen. Iedere bijdrage, groot of klein, brengt ons dichter bij het doel. Mijn ambitie is om voor de volledige tocht van ongeveer 2.400 tot 2.500 kilometer symbolisch één euro per kilometer op te halen. Dat zou een prachtig bedrag zijn voor Stichting Vaarwens én een mooie manier om samen deze bijzondere tocht mogelijk te maken.

Dank je wel voor je steun. Samen zorgen we ervoor dat ook mensen voor wie het leven kwetsbaar is geworden, nog één keer kunnen genieten van een onvergetelijke dag op het water.